วันจันทร์, 16 พฤษภาคม 2565

วันนี้วันพระ ทำบุญใส่บาตร

06 ต.ค. 2021
90

วันนี้ตั้งใจตื่นแต่เช้ากว่าเมื่อวานนี้ จะได้ไม่รีบร้อนมาก ตื่นตอน 05.00 น. คิดว่าถ้าจะทำวัตรเช้าก่อนคงไม่ทันวันนี้เลยไม่ได้ทำวัตรเช้า อาบน้ำเสร็จก็ 05.30 น. ขับรถออกจากบ้านเข้าไปในเมืองเช่นเคย วันนี้ฟ้ายังมืดอากาศก็เย็นกว่าทุกวัน เท่าที่ฟังข่าวเห็นว่าอากาศหนาวปีนี้จะมาเร็วคือตั้งแต่ 6-7 ตุลาคมกันเลย การออกมาเช้าอย่างนี้สิ่งที่เห็นคือภาพของผู้คนลุกขึ้นมาเตรียมของใส่บาตรกัน ในเมืองพระท่านก็ออกบิณฑบาตรแต่เช้าเช่นกัน เนื่องจากวัดในเมืองจำนวนมาก พระท่านก็ดูมีหลายสายที่เดินบิณฑบาตร สนองศรัทธาญาติโยม ซื้อของเสร็จยังไม่ 06.00 น.ดีนัก ก็ขับรถไม่นาน ผ่านกองบิน 21 ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที ก็มาถึงหน้าวัดบ้านนาเมือง หรือวัดสระประสานสุข ก็มีผู้คนมารอใส่บาตรเยอะเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะวันนี้เป็นวันพระ ซึ่งหากเป็นวันหยุดเราก็อาจจะตื่นสาย ๆ ไม่ได้ใส่บาตรแน่นอน

ที่นี่พระท่านออกมาถึงจุดหน้าโรงเรียนบ้านนาเมืองประมาณ 06.30 น. (โดยประมาณอาจจะก่อนหรือหลังบ้าง) เราต้องเผื่อเวลานิดหนึ่ง เมื่อเราใส่บาตรเสร็จ พระท่านก็จะให้พรที่จุดตรงนี้เลย ญาติโยมสามารถกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลได้เลยครับ

ของที่ใส่บาตรวันนี้ก็เป็นขนมเป็นแพ็ค ๆ ตามความจำเป็นของกิจวัตรประจำวัน ใช้เวลาใส่บาตรก็ไม่นานครับประมาณ 10-15 นาที ก็ได้เวลากลับเข้าบ้าน นำอาหารเช้าและสิ่งของจำเป็นไปไว้ที่บ้านเสร็จแล้วก็แวะเข้าที่ทำงานต่อเลย วันนี้มาถึงที่ทำงานประมาณ 07.45 นาที ก็ถือว่าไม่สายครับยังเช้าอยู่

ก็พยายามจะทำบุญใส่บาตรทุกวันหากทำได้ เพราะความแก่ตัวการหลงการลืม สติก็กำหนดค่อนข้างยากตามไปด้วย ใครที่บอกตอนแก่ค่อยปฏิบัติ ไม่ง่ายนะครับ เพราะความจำ ความหลงลืมมันเยอะ สติก็จะยากตามไป ดังนั้นใครที่มีโอกาสรีบทำเสียแต่ยังอายุน้อย ๆ อยู่ยิ่งดี พูดถึงการปฏิบัติ สมัยเด็ก ๆ เราเป็นคนเจ็บไข้ได้ป่วยบ่อย ๆ แม่ก็เล่าให้ฟังว่าเป็นคนเลี้ยงยากอยู่พอสมควร ป่วยไม่สบายหนัก ๆ อยู่บ่อยครั้ง แต่เราจำความได้ เวลาที่เราไม่สบาย เราจะเห็นลมหายใจเข้า-ออกของเราชัดเจน เหมือนเคยฝึกมาก่อน เลยพลอยได้นึกว่าของเก่าแต่ชาติก่อนเราก็พอมีเหลือให้เห็นอยู่บ้างนะ ยิ่งเจ็บไข้หนัก ๆ ใจเรายิ่งมีสติเป็นสมาธิ ดูหายใจเข้า ดูลมหายใจออก เรารับรู้ได้ถึงความสงบ แต่เราไม่รู้หรอกตอนนั้น เพราะมันเด็กมาก รู้แต่ว่ามันสงบ สบาย ไม่มีความรู้สึกว่าเราเป็นไข้สูงอย่างที่ร่างกายเราเป็น มันก็เห็นอยู่เรื่อย ๆ นะ จนมารู้เรื่องตอนโตถึงได้ทราบว่า อ๋อ มันคือสมาธินั่นเอง